Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego ogłosiło konkurs na imię dla pierwszego polskiego satelity. Kraków zgłosił Lema, Gdańsk Heweliusza a  Sieradz i Łodź Arego Szternfelda. Do tej pory NASZ KANDYDAT  jest na drugim miejscu, jednak mamy jeszcze szansę na wygraną.

Głosować można na stronie Ministerstwa pod adresem: www.nauka.gov.pl/na-skroty/konkurs  Bardzo prosimy o zagłosowanie i zachęcenie wszystkich znajomych do głosowania.

Ary Sternfeld był wybitnym uczonym, który urodził się i pierwsze lata dzieciństwa spędził w Sieradzu, następnie zamieszkał w Łodzi.

Jego imię nosi łódzkie planetarium .

Więcej tutaj i tutaj, tutaj też .

GŁOSUJMY!!  LICZYMY NA WAS :)

Wyjrzałam przez okno. Budzi się normalny dzień pracy. Dzieciaki idą z plecakami do szkól, matki ciągną za rękę, lub wiozą w wózkach maluchy do przedszkoli. Jest gorąco. Od pustyni wieje suchy chamsin. Cieszę się, bo mam już bluzkę z krótkim rękawem i sandały. Jerzy wyjątkowo na nie pozwala, bo tak zaplanował dzień, że wrócimy na obiad do domu i ewentualnie na wieczorne wyjście założę coś wygodniejszego. Jestem szczęśliwa, czuję się lekka, zadowolona z siebie i co trochę popatruję na Jerzego, nie mogąc się nacieszyć, że jest koło mnie. A on jest poważny, dorosły, odpowiedzialny i pilnuje mnie, żebyśmy się nie zgubili. Na wszelki wypadek zaopatrzył mnie w numery telefonów do siebie i do swojej siostry. Przypomina mi się, że lecąc do niego wyobrażałam sobie chłopaka ze złotym loczkiem, spadającym na czoło. A przecież minęły jednak te 42 lata .Koło domu rosną jakieś kwitnące , ogromne jak drzewa kaktusy, palmy i krzewy. Wokół słyszę hebrajski, tak dziwnie znajomy. Już wiem.  Synagoga. Język powstał na bazie tego biblijnego. Dodatkowo ma stały akcent, co prawda na ostatnią sylabę i do tego dużo dźwięków "szumiących" ale melodycznie przypomina trochę polski. Pomyślałam sobie, że to: szszszzsz związane jest z szumem morza i uśmiechnęłam się sama do siebie. Ale słowa nie są podobne do żadnego znanego mi języka. Nie są podobne także do jidisz. którym posługiwali się moi znajomi z dzieciństwa i młodości. Wsiadamy do autobusu. Przednim wejściem, bo tu kupuje się lub kasuje bilety. Jest schludnie i porządnie. Siedzenia czyste, na podłodze nie ma papierów, ani walających się torebek foliowych. Młodzież ustępuje starszym miejsca, nikt się nie awanturuje, nie ma pijaków ani żadnych cuchnących osobników. Pasażerowie, tak jak i piesi za oknami, różnią się kolorem skóry, włosów, oczu, ubraniem. Przypomina mi to trochę Londyn, w którym barwnie i bardzo kolorowo ubierają się kobiety z Indii. Tu rozkwitają kolorami chusty i suknie Arabek. Izraelki ubierają się bardzo różnie, w większości jak Europejki, choć odmiennością wyróżniają się chasydki, nosząc nakrycia głowy i ubrania w stonowanych kolorach . Na ulicach widać dużo kobiet w ciąży i olbrzymią ilość wózków z małymi dziećmi. Wydaje się, że wszyscy są jedną wielką rodziną. Są wobec siebie uprzejmi i życzliwi.

 Jemei Bein Hamecarim - Dni ucisku... 17 Tammuz - 9 Aw (trzy tygodnie) "Wszyscy jej prześladowcy dosięgali ją w dniach ucisku"  Treny 1:3. - Werset ten opisuje zniszczenie Świątyni.

po polsku:

• fżp
  
• chabad polska
  
• wspomnienia
• pisaliśmy wcześniej
  

po angielsku:

• chabad.org
• aish.com
• torah.org